Lieve vrienden en familie,

Wel allereerst wil ik jullie allemaal hetzelfde geluk, dat wij nu ervaren, wensen. En dat is veel!!!

We zijn het nieuwe jaar nogal heftig begonnen. Mart en ik hebben een fietsongeluk gehad. Gelukkig…… is alles redelijk goed afgelopen. Mart heeft een paar hoofdwonden en een lichte hersenschudding en natuurlijk spierpijn en ik wat schaafwondjes, een paar tanden die kapot waren, ook spierpijn en een gekwetst borstbeen waar ik vooral met hoesten last van heb. De afloop van dit ongeluk heeft mede gezorgd voor ons geluksgevoel.

Maar dan de gevolgen van mijn Belgisch avontuur. Iedere dag doe ik weer ontdekkingen. Ik was bij de huisarts en deze toonde zich verrast dat ik zo goed liep en vroeg:’ Kun je nu ook springen?’. Ik had dat nog niet geprobeerd en deed dat en het lukte!!!!. Met twee voeten tegelijk van de grond!! Zojuist heb ik trap gelopen, gewoon, niet mijn been bijtrekken zoals voorheen, maar op iedere tree een voet. Heel apart.

Ook kan ik steeds beter lopen. Zonder krukken of rollator loop ik met de handen op de rug relaxed een kilometer!!!!! Ik heb er niets van. Mijn grootste handicap op dit ogenblik is dat ik mijn rust moet nemen. Ik heb natuurlijk nog wel ms. Dus ik moet zorgen dat ik niet te vaak mijn grenzen overschrijd. Maar ik voel echt geen vermoeidheid! Dus ’s middags met een boek op de bank gaan zitten. Lijkt gemakkelijk, maar voor mij, nu, is dat puur discipline. Wat dat betreft komt het ongeluk wel goed uit, want Mart is halve dagen thuis en moet rustig aan doen en ik dan dus ook.

Verder stond ik onder de douche en kreeg ik zeep in mijn ogen. Ik deed mijn ogen dicht en kon gewoon zonder me vast te houden blijven staan. Mijn rechterhand gaat nu ook anders aanvoelen. Deze kan ik betitelen als gevoelsarme verstijfde hand. Nu lijkt het erop dat hij wat soepeler wordt. Ook opmerkelijk is dat ik na zo´n ongeluk voor de behandeling waarschijnlijk een paar weken behoorlijk last gehad zou hebben, wat betreft energie, nu merk ik daar niets van.

Ik heb me opgegeven om mee te doen met een particulier onderzoek. Hierin worden 530 mensen die behandeld zijn gevolgd doordat er maandelijks een vragenlijst moet worden ingevuld. Daarvan worden grafieken gemaakt. Je kunt dan zien, tot 8 maanden na de behandeling, hoe het verloop kan zijn. Mocht je belangstelling hebben dan kun je de site bezoeken (www.ccsvi-tracking.com).

Voorlopig gaat het met ons/mij, dus goed en we leven bij de dag en genieten daarvan. Ik blijf jullie voorlopig regelmatig op de hoogte houden.

Dikke knuf Martin en 10e