CCSVI - Eerste bezoek aan België

(16-11-2010)

We zijn weer terug van België.

Eerst zijn we maandagmorgen naar de fam. Lucier geweest. Zij wonen in Zeeuws Vlaanderen tegen de Belgische grens. We gaan daar vanaf tweede kerstdag op de hond passen in een prachtig huis met fantastisch landelijk uitzicht. 31 Dec komen we dan weer terug. Na een heerlijke en gezellige lunch zijn we naar ons hotel in Aalst gegaan

Vanmorgen, dinsdag, zijn we om 9.00 uur richting ziekenhuis vertrokken op de fiets. Dat was een goede actie, want er waren behoorlijk wat opstoppingen tijdens de 3 km naar het ziekenhuis.

Daar moesten we ons laten inschrijven en vervolgens, nadat we langs de kassa waren gegaan om 250 euro te betalen, ons gaan melden op de afd. Beeldvorming. Mart heeft een rolstoel geleend, goed om je botten weer te voelen, en reed me door het ziekenhuis. Best een groot ziekenhuis. Om 10.00 uur werd ik gehaald door de dame van de CT-scan. Ze vroeg me mijn bh uit te trekken, nee, ik kon de trui gewoon aanlaten. Daarna zou ze me een prikje komen geven. Ik vroeg me af wat voor een prikje. Ze bleek gewoon een infuus te bedoelen. Gewoon….. niet moeilijk doen, huppa, klaar! Daarna werd ik op de scan tafel gelegd en aangesloten aan een zak met infuusvloeistof. Na 5 min. was de scan klaar. Komt u maar???Ik ben hier nogal wat omzichtigheid gewend. “Gaat het, we gaan het zo doen, vindt u het vervelend, bent u gespannen, we zijn in de buurt, etc.” Niks van dit alles, gewoon no- nonsens. Heerlijk!!!

Daarna naar de andere kant van het ziekenhuis naar Dr. Beelen, een man van een jaar of 40 met een kaal hoofd. Na 3 kwartier á 1 uur werden we opgeroepen en naar een kamertje in een nog naar verf ruikende kamer gebracht. We hadden in dat uur een uitgebreide lijst ingevuld over mijn toestand nu. Dat willen ze gebruiken ter vergelijking met de toestand een maand na de dotter behandeling. De flatscreen stond aan met de scan van de vorige patiënt er nog op.

Toen kwam er een arts assistent. Ze vertelde ons alles en bekeek mijn scanfoto’s. Daar zag ze dat mijn halsader aan de rechterkant 2 cm breed was ten opzichte van de linkerkant die 8 mm was en ook niet helemaal lekker zat. Ze liet ons zien waar de knik/ vernauwing(CCSVI) zat die ervoor zorgde dat de ader zo breed was. Deze knik/vernauwing wordt er d.m.v. het dotteren uitgehaald/wijder gemaakt (Liberation therapie). Zodat het bloed weer zijn normale verloop kan hebben.

Samen met Dr. Beelen hebben we de scans nog een keer bekeken en hij zag dat een grote borst ader een verkalkt schild had van 2 bij 3 cm. Dat gaat hij ook wegdrukken i.v.m. vermoedelijke vermoeidheid van de narcose. Ik hoef geen rust of extra acties te ondernemen, gewoon doorleven na de ingreep. Het enige dat veranderd is dat ik 1 maand bloedverdunners moet gaan spuiten.

In principe is het geen gevaarlijke ingreep zoals het dotteren van de slagaders wel kan zijn.

Daarna heeft hij uitgelegd dat de ingreep ongeveer 1 uur duurt, onder lichte narcose en dat ik tussen 17.00 uur en 19.00 uur weer weg mag. Het wordt wel ontraden om dan heel ver( voor ons drieënhalf uur) te gaan reizen.

We konden kiezen om 7.00 uur 24 dec. te worden geholpen of maart/april. Wij hebben gekozen voor de 24e daarna kunnen we de 26e door naar ons onderkomen in Zeeuws Vlaanderen.

Dit zal wel weer een extra bijzondere kerst worden, vol verwachting. Dr. Beelen vertelde dat de resultaten heel verschillend zijn, van spectaculair tot niet waarneembaar. Dit grapje gaat tussen de twee en de drie duizend euro kosten en ‘mogelijk’ wordt het vergoed. Niet erg, dan maar een keer minder luxe op vakantie.

Mensen, ik hoop jullie voldoende geïnformeerd te hebben. Tot de volgende keer.

Dikke knuf 10e