Vooraf hadden we afgesproken dat ik met mijn caravan een stukje van Elke en Bent af zou gaan staan. Zodat er geen irritaties zouden ontstaan. Zo gebeurde het. We stonden zo’n 40 meter van elkaar af. Daardoor kwamen de jongens afwisselend bij me eten, uitrusten, een spelletje doen o.i.d.

Het was een goede keuze om het zo te doen. Om de beurt, of liever gezegd wie het eerst was mocht bij me ontbijten of lunchen. Warm eten deden we meestal in eigen caravan.

Mart bleef de eerste avond en de volgende dag na het ochtendprogramma ging hij weg.

Het ochtendprogramma kozen wij, de volwassenen, voor hetzelfde. Het Zuid-Afrikaanse ANC volkslied. Het was nog niet gemakkelijk om de woorden te leren, maar het was wel leuk om te doen. Na de middag was het allemaal weer weggezakt en is er lange tijd besteed aan het instuderen van de volgende coupletten. Daarna hadden we een meeting met een andere muziekgroep en hebben we voor elkaar gezongen.

Kasper werd door Bas, een van de leiding (een ballonnenkunstenaar, 2 jaar geleden hadden de kleuters thema: de rode ballon bij hem) herkend. Toen Elke hem vroeg hoe het gegaan was met Kas zei hij: ‘Kasper is een stuk rustiger, vroeger noemde we hem Kasper het spookje.’

Dit jaar werd de verjaardag van ‘Baron du Ballon’ gevierd. Er werd een verjaardagsmuseum gemaakt. De hele week werd er aan dit thema gewerkt.

Lucas heeft hele mooie kunstwerken gemaakt: een zelfportret, een landschap dat op een speciale manier tot stand kwam. Ook heeft hij 2 keer theater gedaan: workshop met optreden dat vergeten was door te geven, handlezen, waarmee hij op de slotavond heeft opgetreden.

Op een avond ging hij naar het avondprogramma kijken waarin de volwassenen optraden in een voorstelling ‘water’. Tijdens de voorstelling brak er noodweer uit. Toen het afgelopen was moest Lucas door de regen en onweer door de schemer naar de caravan teug. Toen hij de caravan binnenstapte moest hij heel erg huilen van spanning.

Ik heb nog een schrijfcursus gedaan: de weg van de samoerai: YamamotoTsunetomo. Na associëren op het stukje wat je gelezen had moest je woorden selecteren en daar een verhaaltje/gedicht of zoiets van maken:

Weet!

De staat van zijn bepaal je zelf.

Eigenlijk weet ik dat wel.

 je bent verantwoordelijk voor hoe je je leven beleeft.

 Eigenlijk weet ik dat wel.

 Wees niet bang voor morgen

Eigenlijk weet ik dat wel

Kracht!

als ik het nog niet kan

 Gebruik ik de kracht,

 En laat geen kans voorbij gaan.

Voor de toekomst.

Gebruik ik de kracht

soms van een ander?

Drie keer heb ik een theaterworkshop gedaan: duister, associëren op het thema duister, wat was je laatste duister moment. Liggend op de grond vertelde ik:

Al 16 jaar ervaar ik het donker in mijn fysieke leven

Het experiment moet me uit de duisternis halen

Zal ik het licht gaan ervaren

Ik voel de naald in mijn onwillige arm

En bereid me voor op de duisternis

Het licht overvalt me

Een stem roept vanuit het licht

Ik voel mijn vingers en m’n handen

M’n armen, voel ik dit goed?

Ze voelen licht,

Ik ben bang voor het licht

Ik wil terug naar het donker,

Dat ken ik

Improvisatietheater( met Marius) Ik voelde erg een instrument van hem om te experimenteren. Het voelde of het er niet echt toe deed wat wij wilde leren.

De vloer op, samen met Elke was helemaal mijn ding. Ik kreeg van verschillende mensen complimenten dat ik het zo goed deed.

Deze week heb ik 2 keer een middag vrij genomen en zijn samen naar het meertje gegaan.

Donderdag ben ik tussen de middag naar Orvelte gefietst om een sieraad voor Mirthe te halen. Even 25 km binnen 2 uur gefietst. Daarna wilde ik nog met een workshop meedoen, gelukkig kon ik niet meer meedoen met het theaterstuk: ’Water!!! Want……

Donderdagsavonds was het echt noodweer. Het hele veld stond blank.

Mart kwam vrijdag en heeft het slotstuk kunnen bekijken.

Deze laatste productie moesten we met een supersaai feestje beginnen en dat uitliep tot een losgeslagen zootje dat moest achterstevoren gespeeld worden. Ik was gastvrouw die een teleurgestelde jongeling troostte en verleide.

Uiteindelijk hebben we een grote eindproductie gegeven, ongeveer 80 minuten duurde de voorstelling. Alle disciplines, muziek, theater, dans, jongeren, kinderen iedereen kon zijn ding laten zien.

Tot slot werd er een liefdeslied gezongen en stond een jongen op die zijn vriendin ten huwelijk vroeg, dit was echt