19 mei 2008

Dominical

Na het ontbijt gingen we naar Dominical, 750 meter verderop, een samenraapsel van winkeltjes, bars en restaurants, en naar het strand. Voor de eerste keer tijdens deze vakantie komt het fietsje uit de auto. We nemen de zwemspullen mee, want je kunt nooit weten. We menen dat we ons niet hoeven in te smeren met zonnebrand crème, want het is bewolkt. We nemen het wel mee en de badkleding ook. Je kunt nooit weten. Ik ben de laatste jaren niet meer in zee geweest, want het was te koud. Nu verlangde ik naar de frisse zeebries, het was al weer 28 graden. Onderweg hebben we nog wat hagedissen gezien en gefotografeerd. Dat is voor ons telkens een feestje, een kikker, hagedis of vogel zien. Een waar walhalla voor ons, hier in Costa Rica.

Toen we bij het strand kwamen, was ik echt aan verkoeling toe, maar niets van dat alles. Een lauwe bries, nauwelijks waar te nemen, trok langs het strand. Het strand vanaf de palmbomen was ongeveer 60 meter breed. Eerst grof grind, dan wrakhout en andere aangespoeld spul en dan weer grote stenen. En daarna het zand, maar daar kwamen de golven ook regelmatig. Toch moest ik daar gaan rijden met mijn fietsje, want de keien waren geen optie. Het duurde dan ook niet lang voor ik waar kon nemen hoe warm het water was. Mijn schoenen inclusief de zooltjes waren nat. Mart werd een beetje narrig, ik zei hem dat ik niet verder wilde, want ik wilde de Pacific in. Eigenlijk wilde Mart een eindje verderop gaan zitten, daar waar het wat rustiger was. We waren gewaarschuwd voor diefstal, dus Mart wilde de spullen niet alleen achter laten, er waren een stuk of 50 mensen op 200 meter strand. Dus ik vond het wel goed. Er waren geweldige golven waarop druk gesurft werd. We moesten gelijk aan Bent denken. Wat zou hij hebben genoten.

Ik trok mijn broekje uit en wilde gaan pootje baden, voor ik mijn badpak aan ging doen. Toen ik het water in liep, hoorde ik Mart al roepen:”Dat gaat niet goed, ik heb het fototoestel in de aanslag.” En toen kwam er al een grote golf die de voeten onder me vandaan sloeg. Daarna ben ik maar gewoon met de kleren aan blijven zwemmen. Mart heeft nog wel de moeite genomen om zijn zwembroek aan te doen. We hebben genoten van de warme (ongeveer 28 graden) plons die Pacific heet. Daarna hebben we nog even op het strand gezeten, maar de muggen en zandvlooien begonnen vervelend te worden. Ook voelden we de warmte weer.

Na wat boodschapjes (water, sap en doritos voor bijna $9) zijn we naar huis gegaan.

Toen we thuis kwamen ben ik gelijk in het zwembad gedoken.

Mart heeft ’s middags nog een tochtje gemaakt van ongeveer 2 km. hij had niks bijzonders gezien, ik wel, een paar grotere hagedissen en leuke vogels.

’s Avonds zijn we gaan eten bij Michiel, een Nederlandse jongen van een jaar of 35. Hij had ons aangesproken toen we naar ons onderkomen aan het zoeken waren. Hij had een Italiaans hotel/restaurant in Dominical. Bijzonder hoe hij zijn tent daar voert. Hij heeft een man of 10 personeel in het restaurant. Zelf loopt hij overdag folders uit te delen om reclame te maken. Hij zit 100 meter buiten het dorp en toch was het goed druk bij hem, terwijl de andere tentjes langs de weg naar hem toe nauwelijks mensen hadden.